Δοκίμιο Αλήθειας

Έχω μία τιμή που δεν με ενδιαφέρει το τίμημα.

Η τιμή αυτή είναι η Αλήθεια, χωρίς πέπλα να κρύβουν τη γύμνια της.

Έχω μία αγριάδα που είναι ασμίλευτη και ανελέητη

σε όσους βρίσκονται στο απέναντι στρατόπεδο.

Το Φως όλο και αυξάνει μέσα στην πίσσα του Σκότους.

Μία Θεά στο σώμα θνητής, για να πάρει τα μαθήματά της.

Πικρά. Βαριά.

Μες στη λάσπη της προδοσίας ανοίγουν τις παλάμες

και ψάχνουν να τραβήξουν κι άλλους.

Δεν μπορούν μόνοι τους, δεν αντέχουν τον εαυτό τους.

Θέλουν συντροφιά στο σκοτάδι.

Με μισούν, γιατί τους το χαλάω, βλέπεις.

Θα τραβήξω όσους μπορώ έξω,

χωρίς να χάσω την ουσία μου, τον Πυρήνα μου.

Θα καώ όσο καίνε όλοι οι Ήλιοι.

Δεν είμαι μόνη.

Έχω τους λίγους, τους καλούς,

που θα σταθούν πλάι μου ισότιμα.

Ζουν, βιώνουν, αναπνέουν,

και όταν χρειαστεί θα με ακούσουν.

Όχι με τα αυτιά, μα με άλλη αίσθηση.

Δεν το βάζω κάτω.

Ξέρω πως θα τα καταφέρω.