Οδύσσεια

 Έχω σκοπό. Σκοπό να παραδώσω αυτό που μου δόθηκε στην αρχή του αγνό και καθαρό, να το επιστρέψω παρόλη την λάσπη που κυλίστηκα όπως ακριβώς ήταν.

Κρυστάλινο, διαυγές, δροσερό, ορμητικό και ασταμάτητο. Δίκαιο.

Δεν δίνω σημασία σε κριτικές,γνώμες και συμπερασματικές αρλούμπες.

Δεν με ενδιαφέρει αν φαίνομαι καλή ή ότι άλλο στα μάτια των άλλων.

Είμαι περήφανη για τον εαυτό μου πλέον.

Βλέπω την αδυναμία των άλλων και νιώθω ευγνόμων στον εαυτό μου που με ξεπέρασα.

Το βλέπουν. Τρομάζουν. Τους καλώ. 

Έλα μην φοβάσαι. Μπορείς να είσαι γυμνός-ή μπροστά σου. Όχι λένε. Πετάνε κάτι γενικευμένο και τρέχουν σαν κουνέλια στις κουνελότρυπες τους.

Υπάρχει άραγε κάποιος σαν εμένα? Είναι μοναχικό. Είναι λυτρωτικό. Είναι πολύπλοκο.

Αλλά έχει πλάκα. Είναι μία Οδύσσεια. 

Τραγικοί, σπασμένοι ήρωες και Θεοί. Ανθρώπινοι Θεοί. Με όλη την θνητή τους τρωτότητα προσπαθούν να αλλάξουν την αφήγηση.

Θα τα καταφέρουν?

Πέρνω την πένα της μοίρας και γράφω το τέλος τους. Εγώ το γράφω, το σκηνοθετώ, το παίζω. Ή όχι? 

Έλα να γράψουμε μαζί. Είμαστε οι αρχιτέκτονες!