Η ηρωίδα

 Έτοιμη να κοιμηθεί η ηρωίδα, κοιτώντας τις τελευταίες φλόγες στο τζάκι, σκάλισε τα κάρβουνα και τις αναμνήσεις που δεν έχουν σβήσει ή χασει την θερμότητα τους στο ελάχιστο.

Ένα Kdrama τελικά βιώνει κάθε μα κάθε μέρα; Μία ρουτίνα με χιουμοριστικές ατάκες που και που έξω στους γνωστούς. Αγκαλιές με τους μικρούς μπόμπιρες στην δουλειά. Με την ξυνισμένη συνάδελφο κάθε μέρα. Άκακη γυναίκα, αλλά μία ξυνάδα ε! την έχει.

Διάβασμα, φροντιστήρια, μπλιαχ. Ο ρόλος του γονέα μπλιαχ. Να περνάει ότι περνούσα, το μισώ. Και να πρέπει να κρατάω τα όρια για να διαβάζει το μικρό μου. Να κρατάω το πρόγραμμα χωρίς καμία απόκληση όμως. Πλήρης πειθαρχεία. Και μετά εκεί που συμβαίνουν όλα αυτά, μία στιγμή με ένα τσιγάρο, ένα διάλλειμα, ένα ζεστό μπάνιο, επιστρέφουν η τύψεις ή η προδοσία που διέπραξα. Οι άνθρωποι που πλήγωσα.

Όχι βγαίνω έξω. Πέρνω το σακίδιο μου και τρέχω, περπατάω, μπουσουλάω στο βουνό μου. Με παρέα ή χωρίς. Δεν έχει σημασία, ξέρω στο τέλος θα τα καταφέρω. 

Μέσα στην βροχή περπατώντας, χαμένη στις σκέψεις, θα έρθει και θα τείνει την ομπρέλα του πάνω από το βρεγμένο μου κορμί. Θα κοιταχτούμε βαθιά στα μάτια, ένα αργό, σχεδόν υπνοτικό βλέμμα. Και θα σπάσει η στιγμή γιατί φτερνίστηκα!! Μπουμ μπουμ μπουμ. Τραγικό!